De meniscus is een C-vormig stuk kraakbeen in de knie dat als schokdemper tussen het dijbeen en scheenbeen werkt en een cruciale rol speelt bij het stabiliseren van het gewricht en het opvangen van schokken tijdens activiteiten. Elke knie heeft twee menisci: de mediale (binnenste) en de laterale (buitenste) meniscus. Meniscusblessures komen vaak voor, vooral bij sporters, en kunnen de kniefunctie aanzienlijk beïnvloeden.

Bij jongere mensen ontstaan meniscusblessures vaak door een acuut trauma tijdens sporten met plotseling stoppen, springen of richting veranderen, zoals voetbal of basketbal. Een veelvoorkomend mechanisme is een krachtige draaiing van de knie terwijl de voet vaststaat, wat tot scheuren leidt, dezelfde beweging die vaak ook kruisbandblessures veroorzaakt, waardoor beide vaak samen voorkomen. Bij ouderen kan de meniscus broos worden door degeneratieve veranderingen en al bij minimale belasting beschadigd raken, bijvoorbeeld bij het opstaan uit een gehurkte houding.

De symptomen van een meniscusblessure verschillen, maar omvatten meestal pijn langs de gewrichtsspleet, zwelling, een gevoel dat de knie doorzakt en een beperkte bewegingsomvang. Sommige mensen ervaren een slot van de knie, waarbij deze in gebogen stand vastzit, wat wijst op een mogelijke verplaatste scheur.

Het diagnosticeren van een meniscusblessure omvat een grondig klinisch onderzoek, met specifieke tests om de kniefunctie te beoordelen, en beeldvorming zoals een MRI om de omvang en locatie van de scheur te bevestigen. Een vroege en nauwkeurige diagnose is essentieel voor een doeltreffende behandeling.

De behandelstrategie hangt af van factoren als het type, de grootte en de locatie van de scheur, en van de leeftijd en het activiteitsniveau van de patiënt. Een conservatieve aanpak kan rust, ijs, compressie, hoogleggen (RICE), ontstekingsremmers en fysiotherapie omvatten om de omliggende spieren te versterken en de gewrichtsstabiliteit te verbeteren. Een ondersteunende kniebrace kan dit aanvullen door compressie en stabiliteit te bieden tijdens het herstel. Als de klachten echter aanhouden of de scheur ernstig is, kan een operatie nodig zijn.

Artroscopische chirurgie is een minimaal invasieve ingreep die vaak wordt gebruikt om meniscusscheuren te behandelen. Afhankelijk van de kenmerken van de scheur kan de chirurg een meniscectomie uitvoeren, waarbij het beschadigde deel wordt verwijderd, of een meniscusherstel, waarbij de gescheurde randen aan elkaar worden gehecht. Herstel heeft vaak de voorkeur, vooral bij jongere patiënten of wanneer de scheur in een goed doorbloed gebied ligt, omdat zo meer meniscusfunctie behouden blijft.

De revalidatie na de operatie richt zich op het herstellen van de kniefunctie via een gestructureerd fysiotherapieprogramma, met de nadruk op een geleidelijke terugkeer naar activiteit om nieuwe blessures te voorkomen. Het naleven van de revalidatieprotocollen is cruciaal voor een optimaal herstel.